'Ik wil niet altijd alleen thuiszitten'

Het verhaal van Annie

Mijn wereld werd steeds kleiner

 'Je mist al die huiselijke dingen van vroeger. Samen eten, met Kerstmis en met Pasen. En toen viel iedereen weg, en miste ik het familiegevoel.'

Annie is 96 jaar. Ze woonde in een hecht gezin van negen en hield van koken, bezoek en gezelligheid aan tafel. Na het overlijden van haar zus Netty was zij de laatste van haar familie in Boxtel.

'Ze kwamen toen allemaal bij mij eten. Dat was altijd heel gezellig. Ik vind het jammer dat ik dat nu niet meer heb.'

Niet alleen haar sociale kring werd kleiner. Door problemen met haar handen en schouder kan Annie niet meer koken en mensen ontvangen zoals vroeger. Ook zelf ergens naartoe gaan werd steeds moeilijker.

'Vroeger had ik een auto en toen een fiets. Toen een scootmobiel. En nu ben ik op een rollator aangewezen. Als je minder goed kan bewegen, word je al heel gauw beperkt.'

Kennismaking met Met je hart

Na het overlijden van Netty gaf haar nicht Miriam haar op voor Met je hart. Annie wilde niet steeds thuiszitten, en hoefde dus niet lang na te denken.

'Ik zei: ja, geef mij maar op. Aan alle leuke dingen wil ik wel meedoen.'

'Haar eerste activiteit bij Met je hart was een bezoek aan een circus met andere ouderen. Annie wist nog niet precies wat haar te wachten stond.'

'Ik vond het wel spannend. Maar al die groepen bij elkaar vond ik eigenlijk best gezellig. Ik dacht meteen: hier blijf ik.'

Weer iets om naar uit te kijken

Met je hart brengt niet terug wat Annie is kwijtgeraakt. De activiteiten geven haar wel nieuwe momenten om naar uit te kijken. Het helpt haar om onder de mensen te blijven.

'Ik heb wel iets meer te doen voor de gezelligheid. Anders zit ik thuis, en daar zit ik alleen.'

Annie vindt het leuk om nieuwe mensen te leren kennen. Wie er meegaat, maakt haar niet zoveel uit.

'Als er maar andere mensen zijn. En ze moeten wel wat praten, vind ik. Thuis heb ik al stilte genoeg, haha.'

Ze kijkt iedere keer uit naar de activiteiten.

'Een circusbezoek, de kermis, samen lunchen of een bootreis. Ik vind eigenlijk alles leuk.'

Zelf de wereld zo groot mogelijk houden

Ook buiten Met je hart zoekt Annie bewust contact. Toen haar oude hobbyclub stopte en de leden elkaar niet meer zagen, belde ze een paar mensen op.

'Toen dacht ik: wel raar dat we niemand meer zien. En toen heb ik enkele mensen opgebeld en nu eet ik iedere week met twee dames, steeds bij iemand anders thuis.'

Zelfs als niemand mee kan, probeert Annie niet thuis te blijven.

'Als ik in het dorp ben, ga ik soms alleen op pad. Gewoon, lekker zelf koffiedrinken. Want dat is soms ook wel eens lekker.'

VGZ helpt je op weg

Meer contact met anderen? Wij helpen je op weg. We wijzen je op activiteiten, ontmoetingen en hulp die bij jou passen. Jij kiest wat goed voelt voor jou.